Czegokolwiek dotykasz, ulega zmianie.
Cokolwiek zmieniasz, zmienia też ciebie.
Zmiana jest jedyną trwałą prawdą.
— Octavia E. Butler
Zmiany (nie)tektoniczne to performans choreograficzny realizowany z Młodzieżową Koalicją na Czas Chaosu – grupą młodych osób (14–18 lat) wyłonionych w open callu, które od marca do czerwca wkraczały w świat choreografii, ucząc się poprzez ciało i ruch.
Inspiracją dla performansu jest Przypowieść o siewcy autorstwa O.E. Butler z lat 90., której akcja rozgrywa się w latach 2024–2027. To opowieść o dorastaniu w świecie kryzysu, która stawia pytanie: jak możemy być razem, kiedy warunki wokół nas się rozpadają i przekształcają? Zmiana nie zawsze jest wyborem – jest procesem, który kształtuje ludzi. Jak odnaleźć siebie w jej środku? Jak wpływają na ludzi ciągłe transformacje relacji, środowiska, warunków życia? Być zmianą czy sobie z nią radzić?
W performansie praktyka ruchu staje się narzędziem obserwacji i działania – sposobem bycia w nieustannie żywym procesie. To, co pojawia się na scenie, wyrasta z dialogu – z bycia razem, negocjowania bliskości i dystansu oraz reagowania na to, co nieprzewidywalne. Zmiana pojawia się tu jako proces ciągłego dostrajania – do innych osób, do własnego ciała i do zmieniających się warunków. To zapis wspólnego bycia w ruchu: reagowania na to, co się wyłania, podejmowania decyzji w czasie rzeczywistym i szukania sposobów współistnienia w świecie bez stałych punktów odniesienia.
Cokolwiek zmieniasz, zmienia też ciebie.
Zmiana jest jedyną trwałą prawdą.
— Octavia E. Butler
Zmiany (nie)tektoniczne to performans choreograficzny realizowany z Młodzieżową Koalicją na Czas Chaosu – grupą młodych osób (14–18 lat) wyłonionych w open callu, które od marca do czerwca wkraczały w świat choreografii, ucząc się poprzez ciało i ruch.
Inspiracją dla performansu jest Przypowieść o siewcy autorstwa O.E. Butler z lat 90., której akcja rozgrywa się w latach 2024–2027. To opowieść o dorastaniu w świecie kryzysu, która stawia pytanie: jak możemy być razem, kiedy warunki wokół nas się rozpadają i przekształcają? Zmiana nie zawsze jest wyborem – jest procesem, który kształtuje ludzi. Jak odnaleźć siebie w jej środku? Jak wpływają na ludzi ciągłe transformacje relacji, środowiska, warunków życia? Być zmianą czy sobie z nią radzić?
W performansie praktyka ruchu staje się narzędziem obserwacji i działania – sposobem bycia w nieustannie żywym procesie. To, co pojawia się na scenie, wyrasta z dialogu – z bycia razem, negocjowania bliskości i dystansu oraz reagowania na to, co nieprzewidywalne. Zmiana pojawia się tu jako proces ciągłego dostrajania – do innych osób, do własnego ciała i do zmieniających się warunków. To zapis wspólnego bycia w ruchu: reagowania na to, co się wyłania, podejmowania decyzji w czasie rzeczywistym i szukania sposobów współistnienia w świecie bez stałych punktów odniesienia.
Czas trwania: 40 minut
Limit wieku: 12+
ZESPÓŁ
Choreografia, koncepcja: Angelika Mizińska
Scenografia: Ewelina Brudnicka
Muzyka: Zoi Michailova
Pedagogika teatru, konsultantacje dramaturgiczne, współkoordynacja: Dorota Ogrodzka
Pedagogika teatru: Iga Dzięgielewska
Scenografia: Ewelina Brudnicka
Muzyka: Zoi Michailova
Pedagogika teatru, konsultantacje dramaturgiczne, współkoordynacja: Dorota Ogrodzka
Pedagogika teatru: Iga Dzięgielewska
Występują: Zofia Szatkiewicz, Zuzanna Pawlun, Lena Borucka, Julia Poręcka, Maja Poręcka, August Renes, Zoja Owsiańska, Lila Sawicka, Stefania Sural
Operatorem projektu jest
Stowarzyszenie Pedagogów Teatru.
Opiekunkami merytorycznymi programu są Dorota
Ogrodzka i Iga Dzięgielewska.
Operatorem projektu jest
Stowarzyszenie Pedagogów Teatru.
Opiekunkami merytorycznymi programu są Dorota
Ogrodzka i Iga Dzięgielewska.
Angelika Mizińska
Pracuje na styku choreografii, sztuki tańca i edukacji somatycznej. W swojej praktyce bada relacje między ciałem, wspólnotą i środowiskiem, traktując ruch, improwizację i choreografię jako narzędzia poznania i współbycia. Tworzy procesy oparte na uważności, eksperymencie i pracy procesualnej, w których choreografia staje się praktyką relacyjną – sposobem słuchania, negocjowania i współtworzenia rzeczywistości. Inspirując się strategiami natury, poprzez ruch poszukuje modeli współistnienia opartych na godności, różnorodności i regeneracji. Pracuje w przestrzeniach scenicznych i site-specific, inicjując projekty artystyczne i edukacyjne. Jej obecne poszukiwania koncentrują się wokół ekosomatyki jako praktyki ucieleśnionej relacyjności.
Studiowała w Wielkiej Brytanii, USA i Estonii. Jest certyfikowaną edukatorką ruchu somatycznego Body-Mind Centering® (Niemcy, 2024) i kontynuuje ścieżkę Practitioner.
Ewelina Brudnicka
Absolwentka Wydziału Scenografii w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 2011 zajmuje się projektowaniem scenografii, kostiumów i lalek teatralnych. Współpracowała m.in z takimi teatrami jak: Teatr Studio w Warszawie, Teatr Żydowski w Warszawie, Teatr Powszechny w Warszawie, Collegium Nobilium, Teatr im. Wilama Horzycy w Toruniu, Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku, Teatr im. Aleksandra Sewruka w Elblągu, Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie, Teatr im. Jana Christiana Andersena w Lublinie, Teatr Pleciuga w Szczecinie, Teatr Animacji w Poznaniu, Teatr Baj Pomorski w Toruniu.
Zoi Michailova
Pochodząca z ukraińskiego Krymu i od ponad dekady mieszkająca w Warszawie artystka dźwiękowa, kompozytorka i producentka muzyczna. Zoi lubi pracować kolektywnie, tworząc muzykę do sztuk wizualnych, w tym teatru, performansu, sztuki wideo i instalacji. W pracach solowych bada relacje między pamięcią, pejzażem akustycznym i wyobraźnią dźwiękową, wykorzystując nagrania terenowe, elektronikę i autorskie konstrukcje rezonujące. W Polsce prezentowała własne projekty i współprace muzyczne m.in. na scenie Teatru im. Juliusza Słowackiego, w CSW Zamek Ujazdowski, Zachęcie - Narodowej Galerii Sztuki, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, na festiwalach takich jak Ephemera w Warszawie, Malta w Poznaniu czy Solar w Katowicach.
Dorota Ogrodzka
Artystka społeczna, pedagożka teatru, reżyserka, dramaturżka, facylitatorka procesów artystyczno-społecznych, badaczka. Kuratorka i koordynatorka Młodzieżowej Koalicji Performatywnej na Czas Chaosu. Przez 10 lat współprowadziła Stowarzyszenie Pedagogów Teatru, w którego zespole działa. Jest jedną z kuratorek programowych Slot Art Festivalu, który współorganizuje. Tutorsko, mentorsko i trenersko wspiera osoby artystyczne, liderskie, kadry kultury, zespoły instytucji i organizacji kultury. Uczy w Akademii teatralnej, na UW i w PJATK. Od niedawna kieruje działaniami społeczno-artystycznymi i edukacyjnymi w CSW-Zamek Ujazdowski.
Iga Dzięgielewska
Pedagożka teatru, twórczyni działań artystyczno-społecznych, koordynatorka i kuratorka Młodzieżowej Koalicji Performatywnej na Czas Chaosu. Współprowadzi Stowarzyszenie Pedagogów Teatru. Współtworzy dział pedagogiki teatru w Teatrze Ochoty w Warszawie. Ukończyła studia „Komunikacja w organizacji oparta na empatii” (SWPS). Studentka Akademii Bezpiecznej Kultury kierunku koordynacja scen intymnych w filmie i teatrze na Akademii Teatralnej w Warszawie.
Pracuje na styku choreografii, sztuki tańca i edukacji somatycznej. W swojej praktyce bada relacje między ciałem, wspólnotą i środowiskiem, traktując ruch, improwizację i choreografię jako narzędzia poznania i współbycia. Tworzy procesy oparte na uważności, eksperymencie i pracy procesualnej, w których choreografia staje się praktyką relacyjną – sposobem słuchania, negocjowania i współtworzenia rzeczywistości. Inspirując się strategiami natury, poprzez ruch poszukuje modeli współistnienia opartych na godności, różnorodności i regeneracji. Pracuje w przestrzeniach scenicznych i site-specific, inicjując projekty artystyczne i edukacyjne. Jej obecne poszukiwania koncentrują się wokół ekosomatyki jako praktyki ucieleśnionej relacyjności.
Studiowała w Wielkiej Brytanii, USA i Estonii. Jest certyfikowaną edukatorką ruchu somatycznego Body-Mind Centering® (Niemcy, 2024) i kontynuuje ścieżkę Practitioner.
Ewelina Brudnicka
Absolwentka Wydziału Scenografii w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 2011 zajmuje się projektowaniem scenografii, kostiumów i lalek teatralnych. Współpracowała m.in z takimi teatrami jak: Teatr Studio w Warszawie, Teatr Żydowski w Warszawie, Teatr Powszechny w Warszawie, Collegium Nobilium, Teatr im. Wilama Horzycy w Toruniu, Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku, Teatr im. Aleksandra Sewruka w Elblągu, Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie, Teatr im. Jana Christiana Andersena w Lublinie, Teatr Pleciuga w Szczecinie, Teatr Animacji w Poznaniu, Teatr Baj Pomorski w Toruniu.
Zoi Michailova
Pochodząca z ukraińskiego Krymu i od ponad dekady mieszkająca w Warszawie artystka dźwiękowa, kompozytorka i producentka muzyczna. Zoi lubi pracować kolektywnie, tworząc muzykę do sztuk wizualnych, w tym teatru, performansu, sztuki wideo i instalacji. W pracach solowych bada relacje między pamięcią, pejzażem akustycznym i wyobraźnią dźwiękową, wykorzystując nagrania terenowe, elektronikę i autorskie konstrukcje rezonujące. W Polsce prezentowała własne projekty i współprace muzyczne m.in. na scenie Teatru im. Juliusza Słowackiego, w CSW Zamek Ujazdowski, Zachęcie - Narodowej Galerii Sztuki, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, na festiwalach takich jak Ephemera w Warszawie, Malta w Poznaniu czy Solar w Katowicach.
Dorota Ogrodzka
Artystka społeczna, pedagożka teatru, reżyserka, dramaturżka, facylitatorka procesów artystyczno-społecznych, badaczka. Kuratorka i koordynatorka Młodzieżowej Koalicji Performatywnej na Czas Chaosu. Przez 10 lat współprowadziła Stowarzyszenie Pedagogów Teatru, w którego zespole działa. Jest jedną z kuratorek programowych Slot Art Festivalu, który współorganizuje. Tutorsko, mentorsko i trenersko wspiera osoby artystyczne, liderskie, kadry kultury, zespoły instytucji i organizacji kultury. Uczy w Akademii teatralnej, na UW i w PJATK. Od niedawna kieruje działaniami społeczno-artystycznymi i edukacyjnymi w CSW-Zamek Ujazdowski.
Iga Dzięgielewska
Pedagożka teatru, twórczyni działań artystyczno-społecznych, koordynatorka i kuratorka Młodzieżowej Koalicji Performatywnej na Czas Chaosu. Współprowadzi Stowarzyszenie Pedagogów Teatru. Współtworzy dział pedagogiki teatru w Teatrze Ochoty w Warszawie. Ukończyła studia „Komunikacja w organizacji oparta na empatii” (SWPS). Studentka Akademii Bezpiecznej Kultury kierunku koordynacja scen intymnych w filmie i teatrze na Akademii Teatralnej w Warszawie.
