Piosenkarka, songwriterka, kompozytorka, współzałożycielka zespołu Ballady i Romanse wraz z siostrą Barbarą, z którą stworzyła m.in. muzykę do filmu „Córki dancingu”. Z kolei z Marcinem Macukiem stworzyła ścieżkę dźwiękową dramatu „Silent Twins”. Autorka piosenek do spektakli teatralnych: „Święta Kluska” „Monstera” „Dropie”. Pali papierosy nie elektroniczne i ma krótkie włosy.
Choreografka, performerkaa i jedną z pionierek kultury ballroom w Polsce. Od 2012 roku rozwija autorską praktykę artystyczną, w której łączy choreografię współczesną, performans oraz estetykę ballroomu, tworząc widowiska na styku sztuki, mody i kultury queer.W 2024 roku została uhonorowana międzynarodowym tytułem Trailblazer za wkład w rozwój kultury ballroom w Polsce. Jest Matką polskiego chapter’u Iconic House of Revlon oraz stypendystką
m.st. Warszawa. Jej projekty artystyczne były prezentowane w instytucjach kultury oraz podczas wydarzeń artystycznych i modowych. Współpracowała m.in. z Operą Narodową, Teatrem Studio, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, HBO, Netflix oraz Vogue Polska.
Artystka shibari i facylitatorka transformacyjnych procesów grupowych. Twórczyni metody MYŌ SOMATIC ROPES, która splata świadomość sensoryczną, teorię poliwagalną, tantrę, rytuał, somatykę i neuronauki. W jej pracy lina przestaje być formą — staje się narzędziem obecności, regulacji układu nerwowego, ucieleśnionego poznania i wyzwolenia. Powrót do ciała jest dla niej aktem rewolucyjnym i politycznym — kiedy uczymy się je zamieszkiwać i słyszeć jego granice, stajemy się mniej podatni na systemy, które oddzielają nas od ciała. W ZWODNICZYCH SYRENACH wchodzi z pytaniem, które przenika cały spektakl: co znaczy odzyskać głos, ciało i wiedzę uznane za zbyt niebezpieczne?
Artystka interdyscyplinarna działająca w polu sztuk wizualnych, choreografii i ucieleśnionej teorii. Interesują ją tematy napięcia, relacji materialności i duchowości ciała, erotyzacji zmiany oraz surrealistycznej groteski. Myśli o swojej pracy w kategoriach tworzenia portali do transformacji i doświadczania świata z perspektywy czującego, wrażliwego ciała. Interesuje ją choreografia rozumiana jako narzędzie organizowania uwagi, relacji i wyobraźni społecznej w czasach kryzysów ekologicznych i politycznych. Współzałożycielka Queerowej Akademii Ruchu – aktywistycznej przestrzeni wymiany wiedzy i doświadczeń opartych na praktykach ruchowych. Członkini grupy badawczo-artystycznej SQUIR, działającej w obszarze choreografii i wspólnototwórczych praktyk społecznych. Współpracowała m.in. z: MSN w Warszawie, Zamkiem Ujazdowskim, Jasną 10, BWA Wrocław, Malta Festival, Galerią Promocyjną.
Dziennikarka, pisarka, kulturoznawczyni, aktywistka. Autorka książki „Wyp***dalać! Historia kobiecego gniewu” (wyd. Znak, 2024). Współautorka książki „Dziwki, zdziry, szmaty. Opowieści o slut-shamingu” (wyd. Czarna Owca, 2021). Współzałożycielka magazynu „G'rls ROOM”. Współpracuje z mediami, instytucjami kultury i organizacjami pozarządowymi, pisząc teksty, prowadząc panele dyskusyjne i warsztaty z feministycznej perspektywy.
Kompozytorka, artystka dźwiękowa, DJ-ka, tworząca muzykę do wystaw, performansów, teatru i sztuki wideo. Urodzona w Symferopolu w Ukrainie, od 2014 roku mieszka w Warszawie, gdzie współdziała z tańca i sztuk wizualnych. Od 2017 roku współpracuje z KEM, queerowo-feministycznym kolektywem, a także z Teatrem 21. Jej dźwięk eksploruje alienację, eteryczność, granice między barwą a rytmem, z delikatnym pulsem, elektronicznym blastem oraz teksturami z ASMR.
Urodzony na Białorusi artysta multidyscyplinarny, absolwent Minsk State Art College im. A. Glebova oraz Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Autor projektów oświetlenia dla teatru, opery i sztuk performatywnych. Współpracował m.in. z La Monnaie/De Munt, Konzert und Theater St. Gallen, Schauspiel Frankfurt, Göteborgsoperan, Teatrem Wielkim – Operą Narodową, TR Warszawa i Nowym Teatrem.
Projektantka, artystka i CEO marki HAWROT. Od ponad 15 lat konsekwentnie rozwija autorską filozofię FROM FASHION TO ART, realizując projekty na styku mody, sztuki współczesnej, performansu i nowych mediów. Jej znakiem rozpoznawczym są współczesne interpretacje kimona oraz prace z pogranicza “wearable art”, czyli sztuki do noszenia, tworzone we współpracy z artystami współczesnymi. Tworzy również kostiumy teatralne i filmowe, w tym do performansów i spektakli choreografki Marty Ziółek tj. “Larva”, “Rana” czy “Zwodnicze Syreny”. W 2024 roku Muzeum Narodowe we Wrocławiu zaprezentowało jej pierwszą monograficzną wystawę „Kimono jako doświadczenie. Język sztuki Joanny Hawrot”. W 2025 reprezentowała Polskę podczas EXPO 2025 Osaka, prezentując instalację „Wearable Art – Unseen Threads”. Premiera jej najnowszego, immersyjnego projektu „GLORIA” miała miejsce w maju 2026 w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki.
Aktywistka przyjemności, choreografka, performerka, edukatorka, somatyczna seksuolożka, miłośniczka ciała i głodna życia bestia. Wierzy w alchemię ciała i potęgę wrażliwości. W swojej pracy artystycznej eksploruje różnorodne formy ekspresji i ucieleśnień. Bada emancypacyjną i uzdrawiającą moc ruchu, a taniec postrzega jako narzędzie indywidualnej i społecznej zmiany. Zgłębia użycie erotyk jako siły, badając jej duchowy i polityczny wymiar. Zainicjowała projekt Warszawskie Syrenki. Tworzy hybrydowe formy na styku tańca, filmu i teatru. Jest autorką spektakli: ZRÓB SIEBIE, PANIE WŁADZO, TO SĄ TYLKO TAŃCE, MONSTERA, TRUCIZNA, Pamela, LARVA, Persona, Wolne Ciała, Zjawa, Rana i Zwodnicze syreny. Prowadzi program mentoringowy ROZPALACZKI oraz projekty edukacyjne wokół Aktywizmu Przyjemności. Ukończyła Sexological Bodywork w School of Somatic Sexology, Studium Terapeutki Ciała oraz posiada certyfikaty DMT, TRE, tradycyjnej tantry i jogi kundalini (KRI).
Magdalena Marcinkowska (Madlen Revlon)