Taranto Aleatorio to plenerowe widowisko flamenco. María del Mar Suárez La Chachi i wokalistka Lola Dolores pokazują, że flamenco to sztuka żywa i nieograniczona, a wykonywać ją można z lekkością i poczuciem humoru.

Dwie artystki siedzą na krzesłach zwrócone do widowni, ubrane w dresy, skręcają papierosy, jedzą słonecznik i rozglądają się po publiczności. Nagle zaczynają taranto – jeden z najbardziej surowych i rytmicznych stylów flamenco, wywodzący się z kopalń Almeríi.

W „Taranto Aleatorio” tradycja staje się czymś zupełnie nowym. La Chachi i Dolores respektują klasyczną strukturę taranto, ale wykorzystują ją jako punkt wyjścia do improwizacji. Bez rekwizytów, scenografii czy klasycznej narracji. Liczą się tylko ich głosy, ciała i interakcja. Dolores śpiewa z poruszającą mocą, a La Chiachi porozumiewa się precyzyjnym, fizycznym językiem – gestami dłoni, rytmicznymi tupnięciami, subtelnymi przesunięciami.

Spektakl zaciera granicę między sceną a widzami. Drobne gesty, spontaniczne reakcje i humorystyczne spojrzenia tworzą nieregularny, a zarazem głęboko ustrukturyzowany taniec. 

„Taranto Aleatorio” to plenerowy spektakl oferujący surowe, intensywne, pełne humoru i nieprzewidywalne doświadczenie. Nie trzeba kochać flamenco, żeby się wzruszyć – to celebracja sztuki performatywnej, która opiera się na intuicji, obecności i kontakcie z publicznością.