WISŁA to plenerowe działanie choreograficzne z udziałem publiczności, które rozwija cielesną i afektywną relację z rzeką. Performans prowadzi narracja i kompozycja dźwiękowa oparta na nagraniach terenowych Wisły, odsłuchiwana przez słuchawki w systemie silent disco. Ruch performerek, osób uczestniczących i samej rzeki splata się w otwartą choreografię, której przebieg współtworzą decyzje publiczności oraz zmienne warunki otoczenia. Osią performansu jest pytanie o to, czy pogłębiona świadomość somatyczna może wzmacniać poczucie współzależności z rzeką. Czy ciało może być nie tylko miejscem doświadczenia, lecz także sposobem myślenia, wyobrażania i poznawania świata. 

Początek lata zdominowany był dyskusjami o rekordowych, historycznych temperaturach. Pamiętasz je jeszcze? Jak w pełni pojąć takie zdanie: „Sytuacja hydrologiczna w kraju: obowiązują ostrzeżenia meteorologiczne 3. stopnia przed upałami dla większości województw. W dorzeczach większości rzek utrzymuje się susza hydrologiczna.” To komunikat ze strony rządowej – suchy jak susza hydrologiczna i jak ona dotkliwy.

Pomyśl: żaden człowiek w historii tej planety nie doświadczył takiego gorąca nad Wisłą, jak my w tym roku. Równocześnie jest to prawdopodobnie najchłodniejsze lato naszego dalszego życia. Jak pojąć te fakty? Czy można je ucieleśnić? Dotknąć tej wiedzy, będąc ludzkim ciałem nad brzegiem wielkiej rzeki?


WISŁA powstała na zaproszenie Pawilonu tańca i innych sztuk performatywnych.